Lifestyle

Toen we de schreeuw niet hoorden …

Dit gedicht is geschreven door redactielid Marleen Debord.

Toen we de schreeuw niet hoorden van moeder aarde, al zo vaak
Toen we de schreeuw niet hoorden van de grote bosbranden
Toen we de schreeuw niet hoorden van de stevige stormwinden
Toen we de schreeuw niet hoorden van de vervuilde zeeën en rivieren
Toen we de schreeuw niet hoorden van de dieren die met uitsterven worden bedreigd
Toen we de schreeuw niet hoorden van moeder aarde, al zo vaak

Toen we de schreeuw niet hoorden van mensen rondom ons
Toen we de schreeuw niet hoorden van eenzamen in onze buurt
Toen we de schreeuw niet hoorden van mensen die het moeilijk hadden
Toen we de schreeuw niet hoorden van zieken die alleen zijn met hun pijn
Toen we de schreeuw niet hoorden van kinderen die bedolven werden onder streefdoelen
Toen we de schreeuw niet hoorden van mensen rondom ons

Toen we de schreeuw niet hoorden van ons diepste ik
Toen we de schreeuw niet hoorden van onze ziel die verdronk in het hectische leven
Toen we de schreeuw niet hoorden van onze liefde waar we geen tijd voor hadden
Toen we de schreeuw niet hoorden van ons lichaam dat kreunde onder de opgelegde taken
Toen we de schreeuw niet hoorden van onze geest om rust
Toen we de schreeuw niet hoorden van ons diepste ik

Toen kwam er een schreeuw die we wel hoorden
Omdat het ons raakte in onze diepste ik,
Omdat het ons raakte in de mensen van wie we houden,
Omdat het ons raakte in onze kwetsbaarheid als mens
Omdat het ons raakte in onze nood om verandering
Omdat het ons raakte in ons zijn.

Die schreeuw zorgde ervoor 
Dat we weer konden zien waar klein geluk zit
Dat we weer konden luisteren naar elkaar
Dat we weer konden voelen wat echt belangrijk is
Dat we weer konden proeven van kleine geluksmomentjes

Die schreeuw zorgde ervoor
Dat de wereld even stil viel
Dat stilte weer voelbaar was
Dat de aarde opnieuw kon ademen
Dat dieren opnieuw voluit leven in vrijheid

Die schreeuw zorgde ervoor
Dat jij en ik verbonden zijn
Dat jij en ik samen sterk zijn
Dat jij en ik voor verandering kunnen zorgen
Dat jij en ik wij is

En als de schreeuw wegebt,
Leef dan naar een verandering
In ons dagelijks leven
In onze beleving als gezin, als familie, als maatschappij
Draag mee aan de verandering
Want alleen samen kunnen we verandering brengen

En als de schreeuw wegebt,
Vergeet dan niet welke helden ons hebben bijgestaan
Vergaat dan niet hoe eenvoud je leven ook kan kleuren
Vergeet dan niet hoe kostbaar elke minuut kan zijn
Vergeet dan niet wat er echt telt in je leven
Vergeet dan niet dat je er zelf iets kan aan doen

En als de schreeuw wegebt,
Steek dan een kaars aan voor dankbaarheid
Steek dan een kaars aan voor hoop
Steek dan een kaars aan voor liefde
Steek dan een kaars aan voor geluk
En deel het met iedereen om je heen
Zodat de schreeuw niet voor niets is geweest….

Meer informatie

Benieuwd wat we samen kunnen doen?
Contacteer Nemetona

Bron
NemetonaGedicht: Marleen DebordFoto: Freepik

Marleen Debord

Marleen Debord wou als kind altijd al juf worden. Als leerkracht in het secundair onderwijs ontdekte ze na vijf jaar dat het klassieke onderwijssysteem niet echt haar ding was. Doordat ze zelf heel wat uitdagingen tegenkwam in haar leven leerde ze met vallen en opstaan haar eigen weg te zoeken. Ze leerde luisteren naar haar lichaam en volgde haar hart bij het maken van keuzes. Ze deelt graag haar ervaringen om op die manier andere mensen te inspireren. Marleen geeft yogalessen, doet Keltische krachtkaartleggingen en heeft net een boek geschreven dat weldra zal verschijnen.

Gerelateerde artikels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code

Bekijk ook
Close
Back to top button